“Wat zegt ze nou?”

Iedere familie heeft zo zijn taaleigenaardigheden. Wat valt je op aan het taalgebruik in jouw familie?

Tow dreug: zun, Tow nat: reag’n, Tow slingert: weend, Tow wit: snee, Tow stief: vost en Tow vöt: stol’n. Dit vreemde Twentse weersbericht hangt in mijn familie bij iedereen in de tuin. Eenieder die er naar vraagt, krijgt een typische Tukkerse uitleg. Namelijk met een vreemd accent en een flinke portie droge humor.

De eerste ontmoeting met mijn vriend en zijn schoonfamilie is dan ook wel komisch te noemen. Mijn oma – een Tukker in hard en nieren – was jarig en de hele familie was op bezoek. Mijn vader en moeder – die naar zijn ervaring altijd al een Zoetermeers accent hebben gehad – waren ook opeens totaal onverstaanbaar geworden. Simpele woorden zoals ‘eten’, ‘over’ en ‘jij’ veranderden in ‘eetn’, ‘oaver’ en ‘iej’. Die arme jongen wist niet wat hem overkwam.

Gewaarschuwd
Ik heb hem dan ook nooit van te voren gewaarschuwd, omdat ik geen besef meer heb van dit vreemde accent. Ik snapte dan ook zijn verwarde blik die hij mij toeworp niet. Hij fluisterde nog; “wat zegt ze nou?” Maar oma kwam al weer binnen en nodigde ons uit naar de tuin. En uiteraard hing ook daar het Twentse weerbericht. Mijn oma viel zijn verwarde blik naar het weersbericht echter wel op en begon het met een grote glimlach op haar gezicht uit te leggen.

Twents weerbericht
De droge nuchterheid van de Tukkers in mijn familie vertaalt zich goed in het Twentse weerbericht. Tussen de voorspellingen hangt een touwtje met een begeleidende tekst. Deze tekst vertelt heel logisch; is het touw droog, dan schijnt de zon. Is het touw nat, dan regent het. Beweegt het touw? Dan waait de wind. Hangt het touw er niet? Dan is het gestolen. En ga zo maar door.

One thought on ““Wat zegt ze nou?”

Comments are closed.